Bikepacking Eifel #1: opvallende bladeren en eikels

We nemen mee: een onderbroek, sokken, een lichte broek, een T-shirt, een thermisch truitje voor ’s avonds, gevolgd door een bibshort, een thermisch onderhemdje, een warme bovenlaag, een buff, handschoenen, beenwarmers, een petje en oversokken. Daarnaast nog het nodige badkamermateriaal: de leegste tube tandpasta, een miniflacon zeep, een stel lenzen, een bankkaart en een stylo. Dit doe ik allemaal in een plastic tasje in een kleine rugzak en ik ben klaar voor een bikepacking van enkele dagen.

Veel heeft een mens eigenlijk niet nodig. Overnachten doe ik in het goedkoopste hotelletje dat ik kan vinden op booking.com. De route stippel ik op voorhand uit. De trein brengt me naar startpunt Bonn. Om halfzes gaat de wekker en een uur later zit ik op het perron te wachten op mijn eerste trein. Op het menu: vijf treinen, vier keer overstappen, telkens slechts enkele minuten ertussen: Antwerpen-Berchem, Brussel-Noord, Welkenraedt, Aachen Hbf, Keulen Hbf en Bonn Hbf. Tegen 11u ben ik daar.

DB

De trein is altijd een beetje reizen. Om een lang verhaal kort te maken: neem de auto. Waarom? Ik kocht een kaartje Aachen-Bonn aan het locket in Aken. Ik kreeg een enveloppe met drie aparte papierstrookjes, telkens zonder plaatsaanduiding, noch Bonn, noch Aachen. Ik voelde onraad. Ik begreep niet wat al deze codes betekenden. Ik vroeg aan de infobalie: “Is dit geldig?” “Maak je geen zorgen: 9u18 vertrekt je trein op spoor 3. Ontwaard in dat toetsel.”

In Keulen nam ik de laatste trein. Ik vroeg opnieuw aan de DB-conducteur of ik erop mocht met zo’n kaartje. Ja, daar is de fietscoupé. Eenmaal in de trein: “Dat is dan veertig euro!”. “Huh? Ik vroeg je net of het kon.” “Nein, mit Karte oder Cash?” Het beschrijven van mijn verschrikkelijke frustratie die ik toen voelde, laat ik achterwege. Echt waar… stelletje…

Jammer genoeg, heb ik ervaring bij deze situaties. Dit is de derde keer dat ik een boete moet betalen omdat ik geen jota snap van alle treinregeltjes in alle landen. Vooral wanneer je, jaja, een fiets bij je hebt. Ik heb echt moeite om beleefd te blijven. Telkens ben ik van goede wil en vraag ik alles na in de landstaal. Telkens een stoïcijnse ambtenarenlogica: de één vertelt het uiterste minimum en begaat daardoor in se een fout en de ander kijkt niet verder dan zijn regeltjeslijst lang is. Voor de zoveelste keer ontgoocheld in het reizen met de trein. Net dat ik dacht alles meegemaakt te hebben, ging het weer mis met de laatste trein.

Bonn!

Ik moet je niet vertellen dat ik hiermee in feite niet meer veel zin had. Mijn ontspannende fietsreis startte met een domper. In oktober bij zo’n 9 graden Celsius, denk ik dan ook: waarom? Ik had mijn hotel voor de avond al gereserveerd. Tja. Dus, vertrekken maar. Ik probeerde met het zonnetje dat kwam piepen, er het beste van te maken. De eerste kilometers langs de Rijn verliepen aardig.

Ik moet zeggen: ik kreeg de vernepelingen niet uit mijn hoofd. Ik vroeg me heel de tijd af: wat doe ik hier in dit land vol stoïcijnse DB-ambtenaren? Waarom zit ik niet gewoon in de sofa? Weet je: ik fiets naar eindbestemming Adenau en ik plan vanavond een nieuwe route naar het dichtstbijzijnde Belgische station en morgen ga ik een dag vroeger naar huis, want hoe prachtig de herfst hier ook is… Ik heb last van oktoberitis en veel DB-ielititis. 

Tschuss Deutschland het zal voor een andere keer zijn. Tot morgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s