Cycletours #8: Weergoden, wielergoden en de miezer van Mieres

Fietsen in de regen, doe ik enkel tijdens fietsvakanties. Het klinkt als een tegenstrijdigheid. Dat is het ook. Regen en fietsen is hoegenaamd niet prettig. In de klim valt het wel mee. In de afdaling begin ik al snel te rillen als een halve Parkinsonpatiënt. De stop van mijn energievat wordt er dan met een ruk uitgeflikkerd. Mijn tanden gaan dan oncontroleerbaar als een typemachine op en neer. Vakantieplezier is ver zoek.

Toch zijn er zo van die dagen, dat je met al je gezond verstand een dikke middelvinger opsteekt. Je kijkt naar buiten. Regen. Miezer. Miserie. Je kijkt op je weer-app. Regen. Miezer. Miserie. Vanuit je warme hotel in Mieres. Toch word je getrokken. El Angliru ligt om de hoek. Die beklimming is zo omstreden en steil, dat ik die voor geen geld van de wereld wil missen. Weer of geen weer in Mieres del Camín.

El Angliru

Vanaf La Vega begint het veredelde geitenpad. Druppels parelen van mijn uitstekende waterafstotende broek. Mijn regenjas houdt me droog. Percentages zijn aanvankelijk nog vriendelijk. De koeien liggen te dampen langs de weg. Hun vers gelegde groene hutsepot dampt nog na. Ik hoop dat ze geen last krijgen van hun maag. Ze zouden niet eens weten de welke. Mijn maag gromt. Ik lijk dezer dagen ook een koe: meerdere magen. Gesukkel om het plasticje eraf te krijgen.De steile passages beginnen. Borden maken het net dat tikkeltje heroïscher. De lokale toeristische dienst weet dat dit steile onding wielergekken trekt. Cueña les Cabres, Cuesta les Cabanes, Cabayos,… het is de verafgoding van een stel bochten. Net als oude wielergoden, die hier met grote sier worden vereeuwigd met foto. Het is de uitgelezen kans voor uitgeputte renners om een rustmomentje in te lassen. Juanjo Cobo, recent nog van zijn Vueltazege beroofd, staat nog potsierlijk langs de kant.

De laatste 3.5 km zijn echt een martelgang. Enkele reisgenoten staan te voet: 23% voor 400 meter. Geen wonder dat het hier vol parkeermeters staat. Er komt geen einde aan. Toch: plots duikt daar een wit busje op in de mist. Gele nummerplaat en beplakt met Cycletours. Ik ben verrast. Onze begeleiders komen ook naar de top. Top. Net onder de top passeren ze me rustig. Zonder veel bombarie wachten ze op de top. Fotootje en weer dalen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s