Cycletours #4: kampioenen op La Camperona achterna

La Camperona werd in 2014 als nieuwe spetterende finale gepresenteerd in de Vuelta a España. De Leónese beklimming in de Cordillera Cantábrica is steil en hevig. In zo’n drie kilometer naar een hoogte van bijna 1600 meter. Bordjes om de 500 meter langs de kant van de weg beloven grandioze pentes: 14%, 20% en zelfs 24%. Pendiente máxima. Pfieuw.

De weg naar de lokale televisietoren is pokkesteil en prima geasfalteerd. De komst van de Vuelta gaf in 2014 Ryder Hesjedal als winnaar. In 2016 kwam Sergey Lagutin als eerste strompelend over de meet. In 2018 wist ene Óscar Ródriguez zich als eerste naar boven te hijsen. Tot nu toe dus geen spectaculaire winnaars, grote kampioenen of berggeiten op La Camperona. Het lijkt het terrein voor vrijbuiters die hun kans op eeuwige glorie zoeken via een lange vlucht.Kalk en verf op de weg is kleurrijk, Spaans, grappig, politiek getint of aanmoedigend. Mijn gezicht is door het percentage toch naar de grond gericht. Het wegdek leest als een sensatiekrant. “Montaña Oriental”, “Contador”, “LEXIT”, “Yates you can”, wat Real Madridfans die koers en voetbal verwarren, om te eindigen met vier keer “Cofidis” in omgekeerde richting. Dit om de Vueltasponsor bij de finish te eren. Permanent tot de volgende editie.

De finish blijft te bewonderen, net als het prachtige uitzicht bovenop de top. Het dorp Sotillos de Sabero ligt diep onder me. Het zal weer waarschijnlijk twee jaar moeten wachten op passanten of wielergekken. Wanneer trekt de Vueltakaravaan weer voorbij? Het zal niet voor 2019 zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s