Giro 2019: waarom is dit parcours het allersaaiste in jaren?

Nagenoeg ieder jaar is het parcours van de Ronde van Italië duizend keer spannender dan het parcours van Tour. De klassieke Touropbouw van een proloog, een vlakke openingsweek, Alpen en Pyreneeën of andersom, een rit of twee in het Centraal-Massief, de Jura of de Vogezen, eventueel een afsluitende tijdrit en het paradepaardje op de Champs Elysées. Het verloop is voorspelbaar. Het parcours heeft steevast weinig grote nieuwtjes.

Zowel de Vuelta als de Giro bieden door hun gevarieerde geografie en spreiding van bergketens veel meer variatie. Dolomieten, Alpen, Apennijnen, uitjes naar Sicilië of Sardinië, hooggebergte, middengebergte, vlaktes,… alle ingrediënten zijn in overvloed aanwezig in Italië. In Spanje is dat eveneens het geval. Dit jaar is het parcours van de Giro 2019 net een Tourparcours in Italië. Het is een tikje saai in de openingsweek. Het gaat in tegen alle moderne tendensen van de laatste jaren. Het parcours kritisch bekeken…

Te veel tijdritten

Drie tijdritten zetten het klassement op slot. Een openingstijdrit in Bologna zal met een aankomst in San Luca meteen heel wat topfavorieten in de top tien plaatsen. Na een aanloop van zes vlakke kilometers volgt een steile twee kilometer bergop. Hierdoor zal de roze trui in de openingsweek niet meer van schouders veranderen. Hierdoor gaan sprinters niet meer voluit om, op hoop van zege, de maglia rosa te grijpen.

Ook de individuele klimtijdrit naar San Marino in de tweede week zal forse verschillen maken in het klassement. Pocketklimmers zullen veel tijd verliezen in de eerste 22 vlakke kilometers. De laatste 12 km bergop naar San Marino zal niet veel verschil maken. Wattmannen Tom Dumoulin of Primoz Roglic vinden dit heerlijk. Simon Yates en andere klimgeiten zullen hierdoor stevig uit hun pijp moeten komen in het beperkt aantal bergritten. Misschien lopen de verschillen te sterk op. Waardoor de Giro niet bergop gewonnen wordt, maar in de tijdritbeugel.

Als klap op de vuurpijl eindigt de Giro dit jaar bovendien ook nog eens met een tijdrit. In de straten van Verona moeten de renners voor de derde keer individueel tegen de klok strijden. Maar als het klassement al vastligt, zal deze tijdrit voor weinig animo zorgen. Slechts 17 kilometer tegen de tijd, met een beklimming naar Torricelle is te weinig uitdagend om nog een grote ommezwaai à la LeMond en Fignon te maken.

Te veel lange (vlakke) ritten

De Giro d’Italia telt in 2019 zes ritten waarbij de afstand boven de 220 kilometer gaat. In het verleden had de Giro ook ritten met een klassieke afstand. We weten dat lange ritten meestal ook een langdradig verloop hebben. De renners delen in. Ze wachten af. Ze sparen zich voor wat nog komt. De knuppel wordt pas in de laatste kilometers in het hoenderhok gegooid. Ofwel haalt een lange vlucht het met een onbekende Bardiani-renner als dagwinnaar. Ofwel komt het tot een getelefoneerde sprint met een zoveelste zege voor Viviani.

In de derde etappe naar Orbetello, de achtste naar Pesaro, de elfde naar Novi Ligure en de achttiende rit naar Santa Maria di Sala zal te lang uitvallen en eindigen in een massasprint. Onderweg zal er weinig spektakel te beleven te vallen. Ook de vijfde rit naar Terracina en de tiende rit naar Modena zal waarschijnlijk eindigen in een massasprint. Hierdoor wil de organisatie topsprinters aantrekken, die na de elfde rit integraal zullen verdwijnen. Renners als Elia Viviani, Caleb Ewan en Pascal Ackermann zullen hiervan smullen.

Bergritten zijn te lang

De eerste rit waar klimmers zich zullen tonen, is tijdens de zesde rit naar San Giovanni Rotondo. Met een afstand 238 kilometer is deze rit lang. Bovendien is de beklimming niet steil genoeg om de nodige afscheiding te maken. Het pak zal gegroepeerd blijven en punchers uit kleinere ploegen kunnen hier eventueel gebruik van maken. Renners uit de vroege vlucht zullen door de afstand hoogstwaarschijnlijk niet kunnen volhouden tot il arrivo.

De vijftiende en de zestiende etappe hebben ook een aanzienlijke afstand. De rit naar Como is een 232 kilometer lang. Na 150 kilometer volgt een heruitgave van de Ronde van Lombardije. Met de Madonna del Ghisallo, Colma di Sormano en Civiglio krijgen de renners een klassieker te verwerken tijdens een grote ronde. Het spektakel van een eendagswedstrijd zal na twee weken koers niet worden herhaald. Zeker de 150 voorgaande vlakke kilometers zijn overbodig. Bovendien is rit op dinsdag na de rustdag ook 226 kilometer met 5000 hoogtemeters.

Geen speciale uitdagingen of vernieuwingen

In het verleden kon de Giro-organisatie jaarlijks een konijn uit de hoge hoed toveren. Een rit met een onverharde beklimming zoals de Colle delle Finestre in 2018. Een rit met stroken strade bianche in Toscane is al een aantal jaren geleden. Een nieuwe steile beklimming introduceren. Meerdere sensationele korte ritten met korte klimmetjes om punchers te verlekkeren, ontbreken. Landschappelijke uitschieters zoals een rit naar de Etna, de Vesuvius en speciale kustwegen,… zitten dit jaar niet in het parcours.

Alleen kommer in kwel?

Het is niet omdat het parcours dit jaar allemaal wat minder spectaculair lijkt te zijn, dat deze Giro geen verrassingen in petto zal hebben. Renners maken de koers. Bovendien zijn er wel degelijk etappes om naar uit te kijken. De zevende etappe kan een onverwacht verloop krijgen, met finish in L’Aquila. De twaalfde etappe naar het Piemontese Pinerolo kan ook voor de nodige gebroken potten zorgen. En vooral de dertiende etappe op de flanken van de Colle Nivolet is vooral qua landschap de moeite. De finish ligt op een hoogte van 2247 meter. Hopelijk gooit het weer geen ijzel in de tv-beelden.

Tenslotte: de voorlaatste etappe is sterk geïnspireerd op de Gran Fondo Sportful Dolomiti Race in Feltre. De route is nagenoeg een blauwdruk van deze wielerwedstrijd voor wielertoeristen. De finish op de Croce d’Aune vereert ook uitvinder Tullio Campagnolo, de uitvinder van de gelijknamige fietschakelsystemen en de snelspanner. Tullio zocht en vond een oplossing voor de single speed fietsen uit zijn tijd.

De parcoursbouwers hebben duidelijk een klassiek parcours gebouwd. Schakelen de renners wel een tandje bij? Dat zien we vanaf morgen.

Wie meer wil lezen, klikt hier. Like Fietspiratie op Facebook, volg me via Instagram of abonneer je gratis op mijn YouTubekanaal.

O ja! Bekijk het parcours hier:

Afbeeldingsresultaat voor giro d'italia percorso


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s