Bericht aan alle automobilisten met een groot ego!

Beste automobilist

Iedereen kent ze wel. De mannen en vrouwen in een fietstenue die zich Tom Boonen wanen en heel de baan opeisen. Ze lappen alle regels en hoffelijkheid aan hun… euhm, klikpedaalschoenen. Ze voelen zich te goed om een fietsbel aan te schaffen, want dat weegt te veel. Voorrang van rechts telt voor hen niet. En ga zo maar door… Ik krijg deze boutades, zinnen en uitspraken vaak te horen. Het is een grote onterechte veralgemening, waarin ik me in dit pleidooi, waarschijnlijk in de andere richting, ook schuldig aan maak.

Ik moet zeggen: ik fiets zelden in groep. Ik heb een fietsbel. En ik ben zeker niet heiliger dan de Paus als het aankomt op verkeersregels! Maar ik heb te vaak het gevoel dat het bezit van een verbrandingsmotor een vrijgeleide is, om je beter te voelen dan al andere weggebruikers. De wijze waarop ik nagenoeg iedere rit word ingehaald door automobilisten, doet me erg twijfelen aan de goedheid, het inschattingsvermogen en het inzicht van sommige mensen in zo’n blikken doos. Het zijn er te veel en het gebeurt te vaak. Nota bene, ik rijd zelf met de wagen en zie ik vanuit die cabine krak hetzelfde.

Wie heeft de dikste?

Automobilisten maken zich druk omdat fietsers twee aan twee in groep rijden. Wat dan nog? Automobilisten zitten vaak alleen in hun bolide en eisen minstens 1.85 meter op in de breedte en 4 meter in de lengte. Wie neemt er dan heel de weg in beslag? Wie is er dan zo asociaal om niemand mee te nemen? De gemiddelde parkeerplaats is breder én beter geasfalteerd dan de doorsnee fietspaden. Wat staan auto’s daar overigens 95% van de tijd te doen? Toch krijg ik wegwerpgebaren als ik niet op dat krakkemikkige moordstrookje rijd.

Auto’s zijn niet beter of slechter dan een fietser, omdat ze uitgerust zijn met een motor. Als ik op zondag word ingehaald, met reclamerende claxon en ronkende motor, vraag ik mij af wie hier eigenlijk alle regels en hoffelijkheid aan zijn… euhm, klikpedaalschoenen lapt? Bovendien lijken weinig automobilisten op de hoogte te zijn van de regels omtrent fietsgroepen. Dat je vanaf vijftien leden de autobaan mag (en zelfs beter moet) gebruiken. Bijgevolg zijn gevaarlijke inhaalmanoeuvres stuk voor stuk moordpogingen. Als er al een fietspad is!

Als ik alleen fiets, word ik ook iedere rit twee à drie keer ingehaald door mensen die blijkbaar schrik hebben dat ze drie seconden later zullen zijn. Ook het koud worden van versgebakken koffiekoeken, is schijnbaar een groot maatschappelijk probleem onder chauffeurs. De automobilist maakt dan vooral misbruik van zijn schijnbare anonimiteit en afscherming in zijn afgeschermde cocon. Mijn fietsbelletje overstemt jouw autoradio en -gegrom toch niet. Ik weet dat die automobilist dat ook weet. Zijn deze nieuwbakken Tom Boonens dan écht het probleem?

Over de torenhoge milieukosten, de scheefgetrokken financiering voor allerhande wagens en de slappe investering voor infrastructuur aan de kant des fietsers, ga ik het bij deze niet hebben. Als je die argumenten echt onder ogen wil zien, kruipt geen enkele automobilist nog zonder schuldgevoel in zijn auto. Maar dat is zoals roken nu en twintig jaar geleden. Daarvoor is er heden ten dage nog geen draagvlak, dus ik wacht nog wel even.

Daarom: alleen de afstand tussen mijn fiets en jouw beschermde carrosserie, is op dit moment mijn grootste zorg. Waarom: omdat elke fietser ook een vader, een dochter, een lief, een goede vriendin of, o ja, een automobilist kan zijn.

Op voorhand mijn excuses voor de veralgemening aan alle negenennegentig andere én sympathieke heren en dames in het verkeer, die me tijdens het inhalen wel genoeg ruimte geven. Ik moet me richten tot diegenen waarover het gaat! Ik heb geprobeerd om me in te leven in de leefwereld van de automobilisten die me rakelings voorbij razen. Dit is mijn boodschap aan alle automobilisten, die zich nu moeten aangesproken voelen:

Als de afstand tussen uw achteruitkijkspiegel en mijn stuur de gemiddelde lengte van uw ego niet overschrijdt, is uw inhaalmanoeuvre in mijn ogen een moordpoging.

Ik verdien ook de lege ruimte naast me, zoals uw lege passagiersstoelen.

Ik dank u.

Beste mobiliteitsminister

In Spanje en veel andere landen bestaan onderstaande borden. Ideetje?

Ik dank u.

Wie mijn laatste bericht wil lezen, klikt hier. Wil je nog meer lezen? Like Fietspiratie op Facebook, volg me via Instagram of abonneer je gratis op mijn YouTubekanaal.

Advertenties

4 Comments

  1. Ik ben er werkelijk van overtuigd dat zodra mensen in een auto stappen en deelnemen aan het verkeer, ze menen haast te hebben.
    En vanaf dat moment krijgt tijd een andere betekenis.
    Voor vertrek en aankomst hebben ze meestal alle tijd, maar onderweg, in het verkeer, lijkt één minuut zoveel belangrijker.

    Driving a car can cause #braindamage

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s